دوره مذاکرات مستقیم میان ایالات متحده آمریکا و ایران در اسلامآباد، پایتخت پاکستان، پس از بیش از ۲۰ ساعت گفتگوی فشرده، بدون دستیابی به توافق به پایان رسید. این رویداد درها را به روی مرحلهای مبهم از افزایش تنشها یا آرامشی شکننده باز کرده است که گزارشهای غربی آن را «بنبست استراتژیک» توصیف میکنند.
روزنامههایی مانند (نیویورک تایمز، واشینگتن پست، تلگراف) در گزارشهایی که توسط (الجزیره) بازتاب یافته، همگی بر این باورند که شکست این دور از مذاکرات به دلیل وجود اختلافات عمیق در مواضع دو طرف، به ویژه در مورد برنامه هستهای ایران و آینده ترتیبات امنیتی منطقه، پیشبینی شده بود.
جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا که ریاست هیئت کشورش را بر عهده داشت، پس از پایان گفتگوها اعلام کرد که کشورش نتوانسته هیچ پیشرفتی به دست آورد؛ وی گفت: «به وضعیتی نرسیدیم که در آن ایران آماده پذیرش شروط ما باشد؛ ما تا حد زیادی انعطاف نشان دادیم، اما هیچ پیشرفتی حاصل نشد.»
نقاط اصلی اختلاف:
برنامه هستهای: واشینگتن با حمایت دونالد ترامپ بر پایان کامل برنامه هستهای اصرار دارد، در مقابل تهران حاضر به دستکشیدن از حق غنیسازی اورانیوم و توانمندیهای خود نیست.
تنگه هرمز و تحریمها: اختلاف بر سر کنترل تنگه هرمز، رفع تحریمهای ایران و آزادسازی داراییهای بلوکهشده این کشور.
غرامت جنگ و لبنان: مسئله غرامتهای مرتبط با جنگ و درخواست برای توقف جنگ در لبنان.
روزنامهها اشاره کردهاند که آمریکا برای این نقاط، پیشنهادی از نوع «یا بپذیر یا رها کن» (Take it or leave it) را پیش روی ایرانیها گذاشته، اما ایران آن را رد کرده است. بر اساس تحلیل رسانههای جهانی، این موضوع دولت ترامپ را در برابر چند گزینه سخت قرار میدهد: ورود به مذاکرات طولانیمدت، بازگشت به رویارویی، یا تلاش برای مدیریت بحران بدون راهحل ریشهای.
اظهار نظر (0)
تاکنون هیچ نظری داده نشده است.