در یک چرخش تاریخی و تند، اظهارات دونالد ترامپ در نشست «ابتکار سرمایهگذاری آینده» در میامی، نشانهای روشن از احتمال فروپاشی سیستم امنیتی است که از پایان جنگ جهانی دوم برقرار بوده است.
ترامپ با صراحت تداوم حضور آمریکا در پیمان ناتو را زیر سوال برد و اعلام کرد: «شاید دیگر حضور ما در آنجا لازم نباشد.» ناظران بر این باورند که این تهدید تنها یک شعار سیاسی نیست، بلکه نشاندهنده تغییر استراتژی واشینگتن از متحدان کلاسیک (اروپا و بریتانیا) به سمت اتحادهای نوظهور در منطقه خلیجفارس است؛ بهویژه پس از آنکه کشورهایی مانند عربستان سعودی، امارات، قطر و کویت توانستند خلأ امنیتی ناشی از بیتحرکی ناتو در برابر تنشهای ایران را برای آمریکا پر کنند.
خروج آمریکا از ناتو به معنای پایان چتر امنیتی است که دههها از اروپا محافظت کرده است. ترامپ با لحنی سرد به آلمان پاسخ داد و تأکید کرد که اگر جنگ ایران به اروپا مربوط نیست، پس «جنگ اوکراین هم به هیچ وجه جنگ آمریکا نیست.» این معادله نشان میدهد سیاست خارجی جدید آمریکا بر پایه «سود متقابل» بازنویسی شده است.
او حتی بریتانیا را که نزدیکترین متحد تاریخی واشینگتن بود، با صفت «ترسو» توصیف کرد که نشاندهنده شکافی عمیق در روابط دو سوی اقیانوس اطلس است.
نقشه جدیدی که ترامپ ترسیم کرده، منطقه خلیجفارس را به مرکز استراتژی نظامی و اقتصادی آمریکا تبدیل میکند. قدردانی ترامپ از کشورهای خلیجفارس نشاندهنده اعتماد او به دوستانی است که در لحظات سخت پشتیبان واشینگتن بودهاند، نه متحدانی در ناتو که فقط به فکر منافع خود هستند.
از سوی دیگر، حملات تند ترامپ به رسانههای داخلی آمریکا مانند نیویورک تایمز و توصیف آنها به عنوان «خائن»، نشان میدهد که این تغییر بزرگ در داخل آمریکا نیز با مقاومت و درگیریهای شدید سیاسی و رسانهای روبرو خواهد شد.
اگر تهدیدهای ترامپ عملی شود، جهان به سمت یک سیستم چندقطبی جدید حرکت خواهد کرد که در آن ناتو ارزش چندانی نخواهد داشت و اتحادهای منطقهای (مانند ائتلاف آمریکا و کشورهای خلیجفارس) تصمیمگیرندگان اصلی در جنگ و صلح جهانی خواهند بود.
اظهار نظر (0)
تاکنون هیچ نظری داده نشده است.