وقتی در مورد تنگه هرمز صحبت میکنیم، اغلب به انرژی فکر میکنیم، زیرا حدود ۲۰٪ از نفت و گاز جهان از آن عبور میکند. اما برای کشورهای منطقه، این تنگه نه تنها منبع درآمد، بلکه شریان حیاتی بیش از ۱۰۰ میلیون نفر است.
اکنون، با تشدید درگیری آمریکا و اسرائیل با ایران، بستن این بندر دیگر فقط یک احتمال نیست، بلکه یک واقعیت تلخ است که امنیت غذایی کشورهای خلیج فارس را تهدید میکند.
به گزارش سیانان عربی، کشورهای عربی اطراف خلیج فارس برای تأمین غذا و مایحتاج روزانه به شدت به این تنگه متکی هستند. آمار نشان میدهد که بدون این مسیر، این کشورها با مشکل بزرگی روبرو خواهند شد، زیرا همه آنها به این تنگه متکی هستند، به عنوان مثال:
عربستان سعودی بیش از ۸۰٪ از مواد غذایی خود را از این تنگه وارد میکند.
- امارات متحده عربی: حدود ۹۰٪ از مواد غذایی از این مسیر وارد میشود.
قطر: ۹۸٪ به این آبراه وابسته است.
عراق: با وجود داشتن دو رودخانه، بنادر جنوبی و تنگه هرمز تنها راههای واردات تمام مواد غذایی و مایحتاج کشور هستند.
بسته شدن این مسیر تجاری نه تنها بر کاهش کالاها تأثیر گذاشته، بلکه منجر به افزایش چشمگیر قیمتها نیز شده است.
برنامه جهانی غذا (WFP) هشدار میدهد که زنجیره تأمین با بدترین اختلال از زمان همهگیری کووید-۱۹ و جنگ در اوکراین روبرو است.
در همین راستا، کارل اسکو، معاون مدیر اجرایی این برنامه، خاطرنشان میکند که هزینههای حمل و نقل به صورت تصاعدی افزایش یافته و بار بیشتری را بر دوش مشتریان گذاشته است.
در همین حال، شرکت کیبسون اینترنشنال مستقر در امارات متحده عربی میگوید که تغییر مسیر کشتیها به سایر مسیرهای دورافتاده پرهزینه و زمانبر است که برای مواد غذایی تازه مضر است.
دانیل کابرال، مدیر خرید این شرکت، گفت: «هزاران «تن» غذای تازه در کانتینرها و بیرون تنگه منتظرند، بدون اینکه بدانند چه زمانی و به کدام بندر میرویم.»
علاوه بر تهدید حملاتی که شامل بیش از 20 کشتی میشود، مشکل دیگری نیز پیش آمده است؛ این مشکل، اجرای بندهای زمان جنگ در قراردادهای بیمه است. شرکتهای بیمه اکنون هزینه هنگفتی را برای عبور کشتیها دریافت میکنند و این هزینه مستقیماً به قیمت کالاهایی که به مصرفکننده میرسند، اضافه میشود.
مشکل اقتصادی در تنگه هرمز فقط یک مشکل نفتی نیست؛ بلکه بستن این دروازه به معنای به خطر انداختن جان میلیونها نفری است که نان و آب آنها به صلح این آبراه بستگی دارد. اگرچه کشورهای خلیج فارس در تلاشند تا مسیرهای زمینی یا بنادر جایگزین پیدا کنند، اما هیچ یک از آنها نمیتوانند جایگزین حجم عظیمی شوند که از هرمز عبور میکند. از این رو، این تنگه به یک تهدید مستقیم برای امنیت غذایی از طریق یک کارت فشار سیاسی تبدیل میشود که اگر درگیری به زودی فروکش نکند، میتواند منطقه را به سمت بحران انسانی سوق دهد.
اظهار نظر (0)
تاکنون هیچ نظری داده نشده است.