پرزيدنت بارزانی: جنایات علیه مردم کرد هرگز فراموش نخواهد شد

امروز سه‌شنبه، 28 اکتبر 2025، کنفرانس بین‌المللی به رسمیت شناختن نسل‌کشی مردم کرد با حضور پرزيدنت مسعود بارزانی در دهوک برگزار شد. پرزيدنت بارزانی در این کنفرانس سخنرانی کرد و گفت: امروز، ای بستگان شهدا و قربانیان انفال، درست است که ما عزیزان زيادى را از دست داده‌ایم. اما آنها با افتخار در پیشگاه خدای خود رفتند، با افتخار رفتند و به درجه شهادت رسیدند، اما کسانی که این جنایت را مرتکب شدند، با رسوایی و سردرگمی رفتند و نابود شدند. او گفت: سرنوشت مردم کرد در طول تاریخ، به ویژه در قرن گذشته، درد و رنج و ستم بوده است، زمانی که آنها نسل‌کشی مردم کرد را به شیوه‌ای بسیار منظم و برنامه‌ریزی‌شده آغاز کردند. از سال 1975 تا 1980 آنها با کردهای فیلی شروع کردند. طبق تمام اطلاعات موجود، علاوه بر اخراج هزاران خانواده فیلی که صدها سال در عراق زندگی کرده بودند و غارت تمام ثروت آنها، 12 هزار نفر از جوانان آنها، بین 18 تا 30 سال، مفقود شدند و هیچ کس نمی‌داند قبرهای آنها کجاست. بخشى از متن سخنرانی رئیس بارزانی در ادامه آمده است: از اینکه امروز این فرصت را دارم که در خدمت شما باشم، بسیار خرسندم. از شما برادران و خواهران برای شرکت در این کنفرانس مهم در مورد نسل‌کشی در کردستان استقبال می‌کنیم. حضور شما گواه نگرانی و مشارکت شما در غم ماست و ما شاهد تصاویری از این جنایات بودیم که دلخراش است. سرنوشت مردم کرد در طول تاریخ، به ویژه در قرن گذشته که نسل‌کشی مردم کرد را به شیوه‌ای بسیار منظم و برنامه‌ریزی‌شده آغاز کردند، درد و رنج بوده است. از سال 1975 تا 1980، آنها با کردهای فیلی شروع کردند. طبق تمام اطلاعات موجود، علاوه بر اخراج هزاران خانواده فیلی که صدها سال در عراق زندگی کرده بودند و غارت تمام دارایی‌های آنها، 12 هزار جوان 18 تا 30 ساله مفقود شدند و هیچ‌کس نمی‌داند قبرهای آنها کجاست. آنچه ما می‌دانستیم این بود که آنها تعداد زیادی از فیلی‌ها و بارزانی‌ها را به عکاشات و قائم بردند و در آنجا با سلاح‌های شیمیایی آزمایش کردند. سپس آنها انفال بارزانی را در سال 1983انجام دادند، سپس انفال گسترده در سراسر کردستان در سال‌های 1987 و 1988، سپس حملات شیمیایی را در دره خوشناوتی و دره بالیسان و همچنین در منطقه نروه در آمدی آغاز کردند. سپس جنایت بزرگی که در 16مارس 1988رخ داد، حمله شیمیایی به حلبچه، پایان جنایاتی بود که آغاز شده بود. آخرین نسل‌کشی بزرگی که با دیدن آن دلتان پرخون می‌شود، نسل‌کشی ایزدی‌ها در همه اینها نشان می‌دهد که چقدر ظلم به این ملت قدم به قدم شده و این ملت چه فداکاری‌هایی برای این آزادی که به دست آورده است، انجام داده است. این جنایات آنقدر بزرگ هستند که هرگز فراموش نخواهند شد، اما بیایید و عظمت این ملت را ببینید. دو هنگ از ارتش عراق به دست مردم کرد، پیشمرگه‌ها و توده مردم افتاد. حتی یک سرباز عراقی کشته یا مورد توهین قرار نگرفت. این سربازان بودند که 4500 روستای ما را با خاک یکسان کردند، آنها بودند که انفال را مرتکب شدند، آنها بودند که همه این جنایات را مرتکب شدند، اما بزرگترین مجرمان کسانی بودند که تصمیم به ارتکاب این جنایات گرفتند. امروز، ای بستگان شهدا و قربانیان انفال، درست است که ما عزیزان زيادى را از دست داده‌ایم. اما آنها با افتخار در پیشگاه خدای خود رفتند، با افتخار رفتند و به درجه شهادت رسیدند، اما کسانی که این جنایت را مرتکب شدند، با رسوایی و سردرگمی رفتند. من هرگز انتظار نداشتم که روزی خدا به من فرصتی بدهد که انتقام نگیرم، اما وقتی مردم کرد به من و تمام جهان آن درس را نشان دادند، متأسفانه ارزش نگرش مردم کرد هنوز ناشناخته است. آنها در این کشور و در کشورهای دیگر از آشتی و آشتی ملی صحبت می‌کنند. آنچه در کردستان اتفاق افتاد در هیچ کشور دیگری در جهان اتفاق نیفتاده است. مردم کردستان مورد حمله شیمیایی قرار گرفتند، آنها ممکن است از سلاح‌های شیمیایی علیه ملت خود استفاده کرده باشند، اما در کردستان، همانطور که دیده‌ایم، نوزادان و مادران باردار با سلاح‌های شیمیایی و گلوله‌ها شهید شده‌اند. جای گلوله هنوز روی سرشان دیده می‌شد. چطور این جنایات فراموش می‌شوند؟ مهم این است که این جنایات فراموش نشوند، اما نسل بعدی بداند که چه بر سر اجدادشان آمده و آزادی که به دست آورده‌اند، بهایی داشته است. مهم‌ترین چیز این است که این جنایات دیگر تکرار نشود. باید تضمینی وجود داشته باشد که این جنایات دیگر تکرار نشود، نه در کردستان و نه در هیچ جای دیگر. چه اتفاقی برای مردم بی‌گناه خواهد افتاد؟