اسلاوی ژیژک، فیلسوف اسلوونیایی و محقق ارشد موسسه علوم اجتماعی دانشگاه لیوبلیانا، نوشت: در حالی که کشورهای منطقه به آرامی در بربریت جدیدی فرو میروند، کردها تنها امید و نور در منطقه هستند. اسلاوی ژیژک همچنین در این مقاله گفت: سرنوشت کردها آنها را به قربانی نمونه در بازی ژئوپلیتیک استعماری تبدیل میکند زیرا آنها به چهار کشور همسایه تقسیم شدهاند: ایران، عراق، سوریه و ترکیه. استقلال کردها برای هیچ یک از این کشورها مطلوب نیست. این فیلسوف اسلوونیایی میافزاید: آیا به یاد داریم که رژیم صدام چگونه کردهای جنوبی را در دهه 1990 بمباران و قتل عام کرد؟ آیا واقعاً عجیب نیست که بخش قوی از نیروهای کرد، پیشمرگه هستند، که به معنای ایستادگی تا پای مرگ است؟ در بخش دیگری از مقاله، اسلاوی ژیژک تجربه حکومت اقلیم کردستان را «موفق» توصیف میکند و میگوید: در سالهای اخیر، کردها ثابت کردهاند که میتوانند جامعه را اداره کنند و خود را به شیوهای متفاوت سازماندهی کنند. پس از سقوط رژیم صدام حسین، منطقه کردستان در شمال عراق به امنترین و پایدارترین بخش کشور تبدیل شد. او همچنین میگوید: وظیفه همه ما حمایت از مبارزه کردها است. در حالی که کشورهای منطقه به آرامی در بربریت جدیدی فرو میروند، آنها تنها امید و نور هستند. البته این فقط در مورد کردها صدق نمیکند، بلکه در مورد همه ما صدق میکند، زیرا بستگی به این دارد که چه نوع نظم جهانی در حال ظهور است. اگر کردها مورد استثمار قرار گیرند، نظم جدیدی ظهور خواهد کرد که جایگزین میراث و فرهنگ ارزشمند آزادی اروپا نخواهد شد. اروپایی که کردها را نادیده میگیرد، قبل از هر چیز خود را ناامید میکند.
اظهار نظر (0)
تاکنون هیچ نظری داده نشده است.