چهار دریچه قلب با هر ضربان قلب باز و بسته می‌شوند و روزانه بیش از ۱۰۰,۰۰۰ بار بدون اینکه احساس شوند، خون را به طور مداوم در یک جهت به حرکت درمی‌آورند.
دکتر بلال عبدالله می‌گوید: دریچه‌های قلب مانند دروازه‌های یک‌طرفه عمل می‌کنند و به صورت خودکار به تغییرات فشار بین حفره‌ها و رگ‌های خونی پاسخ می‌دهند.
دریچه سه لتی (تریکوسپید):
بین دهلیز راست و بطن راست قرار دارد. از ۳ لپه تشکیل شده و در هنگام انقباض بطن راست، از بازگشت خون به داخل دهلیز راست جلوگیری می‌کند.
دریچه دو لتی (میترال):
بین دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد. از ۲ لپه تشکیل شده و باید در برابر فشار بالایی که توسط بطن چپ ایجاد می‌شود، مقاومت کند.
دریچه ریوی:
دریچه‌ای هلالی‌شکل است که از ۳ کاسه تشکیل شده و بین بطن راست و سرخرگ ریوی قرار دارد و خون را به سمت ریه‌ها هدایت می‌کند.
دریچه آئورت:
دریچه هلالی‌شکل دیگری است که از ۳ لپه تشکیل شده و بین بطن چپ و سرخرگ آئورت قرار دارد. این دریچه پس از پمپاژ خون، از بازگشت آن به داخل بطن جلوگیری می‌کند.
هنگامی که دریچه‌ها تنگ می‌شوند یا به طور کامل بسته نمی‌شوند و خون را پس می‌زنند، ممکن است قلب نیاز به تلاش بیشتری داشته باشد که در نهایت منجر به بروز علائمی مانند تنگی نفس، خستگی، ضربان نامنظم قلب یا ورم می‌شود.
اظهار نظر (0)
تاکنون هیچ نظری داده نشده است.