پرزيدنت بارزانی: همه ملت‌های خاورمیانه از پیمان سایکس-پیکو رنج می‌برند

امروز سه‌شنبه 18 نوامبر 2025، پرزيدنت مسعود بارزانی، نچیروان بارزانی، مسرور بارزانی و چندین رهبر محلی و بین‌المللی دیگر در کنفرانس MEPS در دهوک شرکت کردند. پرزيدنت بارزانی گفت: این کنفرانس در زمان بسیار حساسی برگزار می‌شود. بحران‌های زیادی در سراسر جهان، به ویژه در منطقه ما، وجود دارد. پرزيدنت بارزانی گفت: برای ما غیرمنطقی است که با هم زندگی کنیم و اختلاف نظر داشته باشیم و بین خودمان مشکل داشته باشیم. اگر مشکلات را پیدا کنیم، اگر نیت و اراده وجود داشته باشد، راه حل بسیار آسان خواهد بود.

متن سخنرانی رئیس جمهور بارزانی:

سخنرانی خود را به زبان کردی ارائه خواهم داد.

از همه به گرمی استقبال می‌کنم و متاسفم اگر کسی نتواند همه نام‌ها را بگوید، اما به همه شما خوش آمد می‌گویم. این کنفرانس در زمان بسیار حساسی برگزار می‌شود. بحران‌های زیادی در سراسر جهان وجود دارد، اما به ویژه در منطقه ما، خاورمیانه، بحران‌های زیاد و خطرناکی وجود دارد و امیدواریم که چنین کنفرانس‌هایی به یافتن راه‌حل‌هایی برای این بحران‌ها کمک کند. برخی رویدادها تغییرات بزرگی ایجاد می‌کنند یا تاریخ جدیدی را رقم می‌زنند. پس از جنگ جهانی اول، پیمان سایکس-پیکو تغییرات بزرگی را برای منطقه به ارمغان آورد. متأسفانه، سیستمی که تحت پیمان سایکس-پیکو ایجاد شد، امنیت را برای منطقه به ارمغان نیاورد. این یک پیمان است. بنابراین، نظر ما این است که ما، ملت‌های منطقه، باید به این فکر کنیم که مشکل کجاست و این مشکلات را حل کنیم. برای ما غیرمنطقی است که با هم زندگی کنیم و اختلاف نظر داشته باشیم و بین خودمان مشکل داشته باشیم. ما. اگر مشکلات را پیدا کنیم، اگر نیت و اراده وجود داشته باشد، راه حل بسیار آسان خواهد بود. اشتباه کردن طبیعی است، اما ادامه اشتباه جرم است. سیاست خود تحمیلی و اشغال در هر زمینه‌ای، نه در عراق و نه در هیچ کشور دیگری در خاورمیانه، موفق نبوده است. همه رنج کشیده‌اند. نسل بعدی باید زندگی شادی داشته باشد. دولت عراق که پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شد، بر اساس مشارکت تأسیس شد. پس از انقلاب 14 ژوئیه 1958، بندی در قانون اساسی موقت نوشته شد که اعراب و کردها در این کشور شریک هستند. خیلی خوب باشید. باز هم، این قانون جواب نداد. در 11مارس، توافقی بین انقلاب سپتامبر و دولت عراق حاصل شد. نتیجه آن حملات شیمیایی، انفال و تخریب روستاها بود. رهبری انقلاب هرگز هیچ فرصتی را برای یک راه حل مسالمت‌آمیز از دست نداد. در سال 1963، ما بدون فکر کردن به اینکه چه کسی دولت بغداد است، به دنبال صلح رفتیم. در سال‌های 1963، 1964، 1966، 1970 و سال 1991، ما ثابت کردیم که صلح‌طلب هستیم. ما هرگز فراموش نخواهیم کرد که چه اتفاقی برای ما افتاد. این بسیار بالاتر از اختلافات یا جنایاتی است که از طرف دولت انجام شده است. اختلاف نظر با دولت یک چیز است و برادری، دوستی و اتحاد بین ملت‌ها چیز دیگری است. پس از سقوط رژیم در سال 2003، فرصتی طلایی برای همه ما پیش آمد و گام‌هایی بر اساس سه اصل برداشته شد: مشارکت، تعادل و اجماع. در سال 2005، قانون اساسی برای عراق تدوین شد. نکات مثبت بسیار بیشتری وجود دارد و خود قانون اساسی سازوکارهایی را برای رفع هرگونه کاستی فراهم کرده است. روزی که قانون اساسی تکمیل شد، به اربیل برگشتم. گفتم که قانون اساسی شامل همه چیزهایی که ما می‌خواهیم نیست، اما شامل چیزهای زیادی است که می‌توانیم به آنها افتخار کنیم، قانون اساسی‌ای که عراق را به مرحله دیگری خواهد برد. این قانون رابطه بین منطقه کردستان و دولت فدرال را تنظیم می‌کند، بنابراین این قانون اساسی است که ما در آن زمان، اکنون و در آینده از آن حمایت می‌کنیم. در واقع، باید از خود بپرسیم که آیا همه این مشکلات تقصیر کردها است یا تقصیر دولت. من کسی را تبرئه نمی‌کنم، اما مطمئناً وقتی او قدرت، منابع و قدرت، تقصیر بیشتر بر گردن اوست. ما رنج زیادی کشیدیم، خون زیادی ریختیم. فرصتی که در سال 2003 پیش آمد هنوز وجود دارد و نباید آن را از دست بدهیم. ما یک قانون اساسی داریم که به آن پایبندیم و آن قانون اساسی ما را در مورد چگونگی حل مشکل در صورت بروز راهنمایی می‌کند. امیدواریم انتخاباتی که چند روز پیش برگزار شد، راه را برای بازگشت ما به مسیر درست و روند سیاسی در عراق به مسیر درست هموار کند تا هیچ مشکلی بین ما وجود نداشته باشد.

مایلم خوشحالی‌ام را از روند صلحی که در ترکیه آغاز شده است ابراز کنم. ما از آن به گرمی حمایت کرده‌ایم و امیدواریم که به اهدافی که به نفع همه است، دست یابد. فرصتی طلایی برای سوریه پیش آمده است تا این مسائل را به صورت دموکراتیک حل کند و به توافقی برسد که همه بتوانند زندگی خوبی برای خود داشته باشند.

خانم‌ها و آقایان

11 نوامبر انتخابات بسیار مهمی در عراق بود. می‌خواهم این انتخابات موفقیت‌آمیز را به تمام مردم عراق تبریک بگویم. از نظر فنی بسیار موفق بود. در غیر این صورت، اگر من رأی نمی‌دادم، روند کار بسیار پیچیده می‌شد. اما این بار همه چیز در یک دقیقه تمام شد. آنچه من دیدم از نظر فنی بسیار بسیار منظم بود و خوشبختانه هیچ مشکلی در هیچ کجا، نه در جنوب و نه در هیچ جای دیگر که هوا را نامساعد کند، نشنیدم. من هم به دولت فدرال، هم به ملت عراق و هم به دولت اقلیم کردستان تبریک می‌گویم. فکر می‌کنم تشویق به برداشتن گام‌های جدی پس از این انتخابات بسیار ضروری است، که یکی از آنها اصلاح قانون انتخابات است. حقوق بسیاری از افراد شایسته از بین رفته و بسیاری از افراد ناشایست به حقوق خود رسیده‌اند. ما باید به طور جدی تلاش کنیم تا این قانون را با همه احزاب دیگر اصلاح کنیم، زیرا در این قانون عدالتی وجود نداشت. دوم، برای ایجاد شورای فدرال طبق ماده 65 قانون اساسی تلاش کنیم، زیرا این امر ضروری است، زیرا تضمینی برای منطقه و همه استان‌ها است. سوم، دادگاه فدرال باید مطابق با قانون اساسی و طبق مواد 92 تأسیس شود و ماده 140 باید اجرا شود و دیگر مورد غفلت قرار نگیرد، قانون نفت و گاز باید به عنوان قانون اساسی که عامل بسیاری از مشکلات غیرضروری بین منطقه کردستان و بغداد بود، شناخته شود. آن قانون در سال 2007 نوشته و تهیه شد. من نمی‌خواهم وارد جزئیات شوم، اما باید آن زمان این کار را می‌کردیم. همه ما باید تلاش کنیم تا یک دولت نهادی ایجاد کنیم، دیگر موانعی در داخل دولت ایجاد نکنیم، حاکمیت قانون برقرار باشد، هر شهروند حقوق و وظایف خود را بداند و بیشتر بر خدمات برای کل عراق تمرکز کند. آنها برق می‌خواهند، خیابان می‌خواهند، بیمارستان می‌خواهند، آموزش مناسب می‌خواهند. ما امیدواریم که همه به بهبود سطح زندگی مردم ما روی آورند که نتایج خوبی به همراه خواهد داشت. در مورد وضعیت منطقه، یک سال و یک ماه از انتخابات گذشته است. پس از اعلام نتایج انتخابات، از همه احزابی که کرسی کسب کردند خواستیم که یک دولت فراگیر تشکیل دهند، اما آنها نیامدند. امیدوارم این انتخابات فدرال دوباره انگیزه‌ای باشد. من بار دیگر از همه احزاب کرد می‌خواهم که برگردند و دولت اقلیم کردستان را تشکیل دهند. امیدوارم احزاب کرد به سخنان من گوش دهند. وضعیتی که پس از انتخابات فدرال وجود دارد، مانند گذشته نیست. همه باید بر اساس شایستگی‌های انتخاباتی خود، حقوق خود را دریافت کنند. مسئله مهم دیگر این است که تهدیدات پیش روی عراق و کل منطقه چیست؟ بزرگترین تهدید هنوز مسئله تروریسم است که هنوز تمام نشده است و پدیده داعش پدیده وحشتناکی است که هرگز نباید فراموش کنیم. هر زمان که آنها فرصت خود را ببینند، طولی نمی‌کشد و داعش دوباره خود را تجدید خواهد کرد. بنابراین، همه نیروهای سیاسی باید با دولت و دولت اقلیم کردستان هماهنگ شوند. من فکر می‌کنم ما چشم خود را به روی حقیقت بسته‌ایم. داعش هنوز آنجاست و ما هنوز به کمک دوستانمان در خارج از کشور نیاز داریم.

تهدید دیگری که برای من خطرناک‌تر است، مواد مخدر است. متأسفانه بسیاری از جوانان ما از کردستان تا بصره به این بیماری مبتلا شده‌اند، زیرا برنامه‌ی مناسبی برای نابودی خانه‌های ما وجود داشته است. بنابراین، نیاز مبرمی به سازمان‌های امنیتی و سازمان‌های مربوطه وجود دارد که برای ریشه‌کن کردن مواد مخدر بسیار جدی تلاش کنند. امیدواریم دولت فدرال بعدی و دولت منطقه‌ای کردستان به طور کامل با این جنایتکاران هماهنگ شوند و محدودیتی برای این تهدید بسیار جدی وضع کنند و کسانی که تجارت و کارخانه‌های مواد مخدر راه‌اندازی کرده‌اند، مجازات و تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. خطر دیگر، مسئله‌ی افراط‌گرایی قومی و فرقه‌ای است که ما هرگز از آن سودی نبرده‌ایم. متأسفانه، گاهی اوقات می‌شنویم که برخی افراد این حرف را می‌زنند، اما امیدوارم فقط برای تبلیغات انتخاباتی باشد. وضعیت جهانی به طور کلی بحران‌زا است، اما خطرناک‌ترین بحران در منطقه‌ی ما در خاورمیانه است. امیدواریم که همه بحران‌ها از طریق صلح و گفتگو حل شوند. آنچه ما را در عراق نگران می‌کند، امیدواریم که عراق درگیر این درگیری‌ها نشود، ملت عراق محافظت شود و عراق به میدان درگیری تبدیل نشود. خداوند مصیبت را نمی‌پذیرد. نکته آخری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، موضوع فرهنگ همزیستی است. در کردستان، ما به آن افتخار می‌کنیم. این فرهنگ در سراسر عراق بسیار والا بود. زیرا عراق واقعاً زیباست، زیرا همانطور که قانون اساسی می‌گوید، چند قومیتی، چند مذهبی و چند فرقه‌ای است. همه ما باید در این کشور شریک باشیم و باید همه وظایف و حقوق خود را بدانیم. در نهایت، برای شما در این کنفرانس آرزوی موفقیت می‌کنم و بار دیگر به گرمی از همه استقبال می‌کنم. بسیار سپاسگزارم.